Forum GRA - Kto ostatni napisze tu posta wygra!!! (7. edycja)

[kva.pl]

1V, 3900MHz, 129 watów. Dałoby się lepiej, ale że pracuje też na nim i nie chcę żadnych restartów i kombinacji to jest na sztywno tyle i jest dobrze.

[tito]

To dziwne wartości muszę powiedzieć, jak na tę architekturę.
Prawie na tyle mam puszczony 5950x: 1,0V 3800MHz pobiera ~ 123W (uruchomiłem nawet i na 4050 przy 1V, ale cenię sobie stabilność).
Przy 9950x powinno być albo szybciej, albo mniej W.

[chr80♂°🛰�]

### Optymalizacja AMD Ryzen 9 5950X / 7950X / 9950X – wydajność, efektywność energetyczna i stabilność 24/7

Najbardziej opłacalnym i jednocześnie stosunkowo mało ryzykownym sposobem na poprawę wydajności procesorów Ryzen 9 5950X, 7950X czy 9950X jest odpowiednia konfiguracja PBO (Precision Boost Overdrive), ręczne ustawienie limitów PPT/TDC/EDC oraz Curve Optimizer (CO).

Zalecam rozpocząć od wartości CO -5 lub -7, a następnie stopniowo je zwiększać (np. -10, -12, -15), najlepiej indywidualnie dla każdego rdzenia (Per Core). Nie każdy rdzeń ma taki sam potencjał i tolerancję na obniżenie napięcia. Dlatego ustawienia All Core nie zawsze pozwalają wykorzystać pełne możliwości procesora.

Warto pamiętać, że Curve Optimizer nie jest tym samym co klasyczny Negative Vcore Offset. CO pozwala na bardziej elastyczną korektę krzywej napięciowo-częstotliwościowej, zachowując mechanizmy automatycznego zarządzania taktowaniem procesora.

**Ręczne ustawianie Vcore i sztywnego taktowania wszystkich rdzeni nie jest moim zalecanym rozwiązaniem do pracy 24/7.** Ma ono zastosowanie przede wszystkim przy ekstremalnym OC, biciu rekordów w rankingach lub specyficznych zastosowaniach wymagających stałego taktowania wszystkich rdzeni.

Przykładowo, sztywne ustawienie 4,3 GHz na wszystkich rdzeniach pozbawia procesor części elastyczności w zarządzaniu częstotliwością i napięciem. Ogranicza również możliwość korzystania z wysokiego boostu pojedynczych rdzeni przy lekkich zadaniach. Przy nagłym obciążeniu wielowątkowym, szczególnie AVX2, procesor może szybko osiągnąć wysokie zapotrzebowanie na energię i temperaturę.

Dlatego w scenariuszach 24/7 zdecydowanie preferuję PBO + Curve Optimizer, przy zachowaniu rozsądnych limitów energetycznych.

### Chłodzenie i sekcja zasilania VRM

Samo chłodzenie procesora to nie wszystko. Równie istotna jest jakość, wydajność i temperatura sekcji zasilania VRM, która dostarcza energię do procesora.

Nawet bardzo wydajne chłodzenie CPU nie rozwiąże problemów wynikających ze słabej sekcji zasilania, wysokiej temperatury MOSFET-ów czy ograniczeń prądowych płyty głównej.

Warto monitorować:
- temperaturę CPU (Tdie/Tctl),
- temperaturę VRM/MOS,
- pobór mocy CPU (PPT),
- prąd TDC i EDC,
- rzeczywiste taktowanie Effective Clock,
- ewentualne ograniczenia termiczne i prądowe.

Moim celem jest takie skonfigurowanie procesora, aby podczas długotrwałego obciążenia temperatura nie przekraczała 86°C, a w typowych warunkach utrzymywała się poniżej 80°C. Krótkotrwałe skoki temperatury należy analizować osobno od temperatur ustalonych podczas wielogodzinnego obciążenia.

### Dwa CCD – problem lokalności i przypisywania zadań

Procesory Ryzen 9 wyposażone w dwa CCD mają pewną specyfikę, która może mieć istotny wpływ na wydajność obliczeń.

Jeżeli zadanie jest wykonywane na kilku rdzeniach, a system operacyjny swobodnie przenosi jego wątki pomiędzy CCD, może dochodzić do niepotrzebnej komunikacji między chipletami oraz utraty lokalności danych znajdujących się w pamięci podręcznej L3.

W przypadku obliczeń takich jak PrimeGrid LLR może to zauważalnie wydłużać czas wykonywania WU.

Rozwiązaniem jest odpowiednie przypisanie procesów do rdzeni i CCD za pomocą affinity (CPU affinity). Można wykorzystać do tego odpowiedni program lub przygotować skrypt uruchamiany automatycznie wraz z systemem Windows.

W zależności od charakterystyki zadania i konfiguracji procesora poprawnie dobrane przypisanie wątków może znacząco skrócić czas wykonywania WU, w niektórych przypadkach nawet o ponad 50%.

Nie oznacza to jednak, że każde zadanie powinno być bezwarunkowo przypisane do jednego CCD. Należy uwzględnić liczbę wykorzystywanych rdzeni, zapotrzebowanie na cache L3 oraz charakterystykę konkretnego algorytmu.

### Moje ustawienia Ryzen 9 5950X – praktyczne wyniki

Po testach wypracowałem następujące profile PBO:

| Profil | PPT | TDC | EDC |
|---|---:|---:|---:|
| Sweet spot | 142 W | 140 A | 95 A |
| Best WU/kWh | 95 W | 65 A | 95 A |
| Maksymalna wydajność podczas wyzwań | 190 W | 140 A | 180 A |

W profilu maksymalnej wydajności dodatkowo stosuję Boost Override +50 MHz.

Konfiguracja sprzętowa:
- CPU: AMD Ryzen 9 5950X
- Płyta główna: MSI MAG B550 Tomahawk
- Sekcja zasilania: 10 × 60 A (deklarowana wydajność stopni zasilania Vcore)
- Chłodzenie: Alphacool Eisbaer Pro Aurora 420
- Temperatura VRM: 51–54°C
- Temperatura CPU: zazwyczaj 77,6–82°C, z krótkotrwałymi pikami dochodzącymi do około 91°C.

Uzyskiwane taktowanie podczas obliczeń:
- 321 LLR: około 4350–4550 MHz.
- 321 LLR: w sprzyjających warunkach do około 4600 MHz.

Powyższe wartości zależą od charakterystyki obciążenia i nie należy traktować ich jako gwarantowanych częstotliwości wszystkich rdzeni.

Co istotne, dalsze zwiększanie limitów energetycznych i taktowania powodowało przede wszystkim wzrost temperatury oraz poboru energii, natomiast przyrost rzeczywistej wydajności był już stosunkowo niewielki – zaledwie kilka procent.

Ustawienia były testowane przez sześć tygodni w zadaniach PrimeGrid:
- 321 LLR,
- SR5 LLR,
- TRP LLR.

Podstawowym kryterium oceny nie był wynik krótkiego benchmarku, lecz rzeczywista liczba ukończonych WU w ciągu 24 godzin.

### Wnioski

W przypadku procesorów Ryzen 9 z dwoma CCD warto eksperymentować z przypisywaniem konkretnych zadań do odpowiednich rdzeni i chipletów. Odpowiednio dobrana affinity może przynieść większy wzrost wydajności niż samo podnoszenie taktowania procesora.

Moim zdaniem optymalizacja PBO, Curve Optimizer, limitów PPT/TDC/EDC oraz przypisania zadań do CCD jest znacznie rozsądniejszym podejściem do długotrwałych obliczeń niż klasyczne podkręcanie przez sztywne napięcie i taktowanie.

**Najważniejszy jest nie maksymalny zegar CPU, lecz maksymalna liczba poprawnie ukończonych zadań w jednostce czasu przy możliwie najniższym zużyciu energii (WU/24h oraz WU/kWh).**

[chr80♂°🛰�]

### Optymalizacja AMD Ryzen 9 5950X / 7950X / 9950X – wydajność, efektywność energetyczna i stabilność 24/7

Najbardziej opłacalnym i jednocześnie stosunkowo mało ryzykownym sposobem na poprawę wydajności procesorów Ryzen 9 5950X, 7950X czy 9950X jest odpowiednia konfiguracja PBO (Precision Boost Overdrive), ręczne ustawienie limitów PPT/TDC/EDC oraz Curve Optimizer (CO).

Zalecam rozpocząć od wartości CO -5 lub -7, a następnie stopniowo je zwiększać (np. -10, -12, -15), najlepiej indywidualnie dla każdego rdzenia (Per Core). Nie każdy rdzeń ma taki sam potencjał i tolerancję na obniżenie napięcia. Dlatego ustawienia All Core nie zawsze pozwalają wykorzystać pełne możliwości procesora.

Warto pamiętać, że Curve Optimizer nie jest tym samym co klasyczny Negative Vcore Offset. CO pozwala na bardziej elastyczną korektę krzywej napięciowo-częstotliwościowej, zachowując mechanizmy automatycznego zarządzania taktowaniem procesora.

**Ręczne ustawianie Vcore i sztywnego taktowania wszystkich rdzeni nie jest moim zalecanym rozwiązaniem do pracy 24/7.** Ma ono zastosowanie przede wszystkim przy ekstremalnym OC, biciu rekordów w rankingach lub specyficznych zastosowaniach wymagających stałego taktowania wszystkich rdzeni.

Przykładowo, sztywne ustawienie 4,3 GHz na wszystkich rdzeniach pozbawia procesor części elastyczności w zarządzaniu częstotliwością i napięciem. Ogranicza również możliwość korzystania z wysokiego boostu pojedynczych rdzeni przy lekkich zadaniach. Przy nagłym obciążeniu wielowątkowym, szczególnie AVX2, procesor może szybko osiągnąć wysokie zapotrzebowanie na energię i temperaturę.

Dlatego w scenariuszach 24/7 zdecydowanie preferuję PBO + Curve Optimizer, przy zachowaniu rozsądnych limitów energetycznych.

### Chłodzenie i sekcja zasilania VRM

Samo chłodzenie procesora to nie wszystko. Równie istotna jest jakość, wydajność i temperatura sekcji zasilania VRM, która dostarcza energię do procesora.

Nawet bardzo wydajne chłodzenie CPU nie rozwiąże problemów wynikających ze słabej sekcji zasilania, wysokiej temperatury MOSFET-ów czy ograniczeń prądowych płyty głównej.

Warto monitorować:
- temperaturę CPU (Tdie/Tctl),
- temperaturę VRM/MOS,
- pobór mocy CPU (PPT),
- prąd TDC i EDC,
- rzeczywiste taktowanie Effective Clock,
- ewentualne ograniczenia termiczne i prądowe.

Moim celem jest takie skonfigurowanie procesora, aby podczas długotrwałego obciążenia temperatura nie przekraczała 86°C, a w typowych warunkach utrzymywała się poniżej 80°C. Krótkotrwałe skoki temperatury należy analizować osobno od temperatur ustalonych podczas wielogodzinnego obciążenia.

### Dwa CCD – problem lokalności i przypisywania zadań

Procesory Ryzen 9 wyposażone w dwa CCD mają pewną specyfikę, która może mieć istotny wpływ na wydajność obliczeń.

Jeżeli zadanie jest wykonywane na kilku rdzeniach, a system operacyjny swobodnie przenosi jego wątki pomiędzy CCD, może dochodzić do niepotrzebnej komunikacji między chipletami oraz utraty lokalności danych znajdujących się w pamięci podręcznej L3.

W przypadku obliczeń takich jak PrimeGrid LLR może to zauważalnie wydłużać czas wykonywania WU.

Rozwiązaniem jest odpowiednie przypisanie procesów do rdzeni i CCD za pomocą affinity (CPU affinity). Można wykorzystać do tego odpowiedni program lub przygotować skrypt uruchamiany automatycznie wraz z systemem Windows.

W zależności od charakterystyki zadania i konfiguracji procesora poprawnie dobrane przypisanie wątków może znacząco skrócić czas wykonywania WU, w niektórych przypadkach nawet o ponad 50%.

Nie oznacza to jednak, że każde zadanie powinno być bezwarunkowo przypisane do jednego CCD. Należy uwzględnić liczbę wykorzystywanych rdzeni, zapotrzebowanie na cache L3 oraz charakterystykę konkretnego algorytmu.

### Moje ustawienia Ryzen 9 5950X – praktyczne wyniki

Po testach wypracowałem następujące profile PBO:

| Profil | PPT | TDC | EDC |
|---|---:|---:|---:|
| Sweet spot | 142 W | 140 A | 95 A |
| Best WU/kWh | 95 W | 65 A | 95 A |
| Maksymalna wydajność podczas wyzwań | 190 W | 140 A | 180 A |

W profilu maksymalnej wydajności dodatkowo stosuję Boost Override +50 MHz.

Konfiguracja sprzętowa:
- CPU: AMD Ryzen 9 5950X
- Płyta główna: MSI MAG B550 Tomahawk
- Sekcja zasilania: 10 × 60 A (deklarowana wydajność stopni zasilania Vcore)
- Chłodzenie: Alphacool Eisbaer Pro Aurora 420
- Temperatura VRM: 51–54°C
- Temperatura CPU: zazwyczaj 77,6–82°C, z krótkotrwałymi pikami dochodzącymi do około 91°C.

Uzyskiwane taktowanie podczas obliczeń:
- 321 LLR: około 4350–4550 MHz.
- 321 LLR: w sprzyjających warunkach do około 4600 MHz.

Powyższe wartości zależą od charakterystyki obciążenia i nie należy traktować ich jako gwarantowanych częstotliwości wszystkich rdzeni.

Co istotne, dalsze zwiększanie limitów energetycznych i taktowania powodowało przede wszystkim wzrost temperatury oraz poboru energii, natomiast przyrost rzeczywistej wydajności był już stosunkowo niewielki – zaledwie kilka procent.

Ustawienia były testowane przez sześć tygodni w zadaniach PrimeGrid:
- 321 LLR,
- SR5 LLR,
- TRP LLR.

Podstawowym kryterium oceny nie był wynik krótkiego benchmarku, lecz rzeczywista liczba ukończonych WU w ciągu 24 godzin.

### Wnioski

W przypadku procesorów Ryzen 9 z dwoma CCD warto eksperymentować z przypisywaniem konkretnych zadań do odpowiednich rdzeni i chipletów. Odpowiednio dobrana affinity może przynieść większy wzrost wydajności niż samo podnoszenie taktowania procesora.

Moim zdaniem optymalizacja PBO, Curve Optimizer, limitów PPT/TDC/EDC oraz przypisania zadań do CCD jest znacznie rozsądniejszym podejściem do długotrwałych obliczeń niż klasyczne podkręcanie przez sztywne napięcie i taktowanie.

**Najważniejszy jest nie maksymalny zegar CPU, lecz maksymalna liczba poprawnie ukończonych zadań w jednostce czasu przy możliwie najniższym zużyciu energii (WU/24h oraz WU/kWh).**

Powyższy tekst jest na podstawie mojego wywodu i zredagowany przez AI^{"Najbardziej opłacalny i najmniej ryzykowny sposób na poprawę wydajności 5950X, 7950X czy to 9950X to ustawianie ręcznie limitów PPT/EDC/TDC w PBO oraz Curve Optimizer i Negative Offset. Zaczynam od -5 lub -7, a następnie stopniowo zmniejszam (np. do -12, -15) per core.
A Vcore / Taktowanie nie jest zalecane. Chyba że szukasz ekstremalnych wyników w rankingach lub masz specyficzne potrzeby przy sztywnym taktowaniu wszystkich rdzeni do określonej pracy.
W scenariuszach 24/7 sztywne taktowanie wszystkich rdzeni (np. 4.3GHz) pozbawia procesor elastyczności w zarządzaniu energią przy bezczynności i niskim obciążeniu, a przy nagłym pojawieniu się obciążenia AVX2 może spowodować natychmiastowy skok mocy i uderzenie w limit temperatury . PBO z CO przy zachowaniu konserwatywnych wartości jest lepszym rozwiązaniem.
Chłodzenie Cpu nie jest tak ważne jak chłodzenie i wydajność VRM to co karmi procesor(można sobie poradzić z tym na kilka sposobów).
Ustawiam tak żeby cpu nie przekraczał 86°C zwykle poniżej 80°C.
Cpu z dwoma CCD mają tą bolączkę że gdzie zadanie jest na kilku rdzeniach i nie jest przypisane do ccd na szywno zwiększa czas jego wykonania. Jest program lub można napisać skrypt uruchamiany z windowsem i czas Wu spada nawet o ponad połowę.
Sweet spot dla mojego R9 5950X to PPT/EDC/TDC - 142W/95A/140A, dla best WU/kWh 95W//65A/95A, max podczas wyzwań 190W/140A/180A plus boost override +50MHz - temp VRM 51-54°C dla MSI MAG B550 Tomahawk Total VCore Current 600A - 10x 60A i Temperatura CPU to 77,6-82°C w piku do 91°C z Alphacool Eisbaer Pro Aurora 420. Zegar4350-4550MHz przy 321 LLR 4600MHz. Wyżej tylko rośnie temperatura i pobór mocy, a wydajność tylko kilka procent. Testowane 6 tygodni 321 LLR, SR5 LLR i TRP LLR. Sprawdzianem była liczba WU/24h.
Wszystkie cpu z dwoma ccd optymalnie pracują po przypisaniu ccd do danego WU."}